Το γαλλικό φυλάκιο
Κατά τη διάρκεια της κατοχής μετά την ανακωχή του Mudros, οι γαλλικές δυνάμεις έχτισαν το ακίνητο ως στρατιωτικό φυλάκιο.
Από ένα γαλλικό φυλάκιο σε ένα γραφείο περιφερειάρχη, από ένα ιστορικό αρχοντικό σε ένα σημείο συνάντησης σήμερα. Το Paşa Konağı είναι μέρος της ζωντανής μνήμης του Kilitbahir.

Στο Τσανάκκαλε, μια γη που σημαδεύτηκε από τις θυσίες του 1915, η ιστορία του Paşa Konağı ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της κατοχής μετά την ανακωχή του 1918 του Mudros. Χτισμένο από τις γαλλικές δυνάμεις ως στρατιωτικό φυλάκιο, λειτούργησε για πολλά χρόνια ως διοικητής της περιφέρειας μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923.
Η έπαυλη έγινε αργότερα ιδιοκτησία του Οσμάν Μπέη, γνωστού στην περιοχή ως Ντάνα Οσμάν, και φιλοξένησε αξιωματούχους που επισκέπτονταν από την Άγκυρα. Μετά το θάνατό του, η ιδιοκτησία μοιράστηκε μεταξύ των κληρονόμων και το κτίριο σταδιακά έπεσε σε αχρηστία.
Ως οικογένεια Edebali, επανενώσαμε τα μερίδια ιδιοκτησίας και αποκαταστήσαμε την ακεραιότητα του ακινήτου. Για να περάσουμε αυτή την προστατευόμενη κληρονομιά στις επόμενες γενιές, επιχειρήσαμε μια ολοκληρωμένη ανακατασκευή με βάση τον αρχικό αρχιτεκτονικό της χαρακτήρα.
Σήμερα, το Paşa Konağı φέρνει την κληρονομιά του παρελθόντος μαζί με τη σύγχρονη άνεση, καλωσορίζοντας επισκέπτες από διάφορα μέρη του κόσμου με πνεύμα ειρήνης και φιλίας.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής μετά την ανακωχή του Mudros, οι γαλλικές δυνάμεις έχτισαν το ακίνητο ως στρατιωτικό φυλάκιο.
Κατά το έτος ίδρυσης της Δημοκρατίας, ξεκίνησε ένα νέο κεφάλαιο καθώς το κτίριο χρησίμευε ως γραφείο περιφερειάρχη.
Υπό την ιδιοκτησία του Οσμάν Μπέη, η έπαυλη υποδέχτηκε αξιωματούχους που επισκέπτονταν από την Άγκυρα.
Οι κληρονομημένες μετοχές ενώθηκαν ξανά και άρχισε μια ολοκληρωμένη ανακατασκευή για να ξαναζωντανέψει το αρχοντικό.
Το εγγεγραμμένο καθεστώς του αρχοντικού αναγνωρίζει την αξία του αρχιτεκτονικού του χαρακτήρα και του σωζόμενου ιστορικού ιστού.
Η ιστορία συνεχίζεται μέσα από έξι δωμάτια και το Danos Café. Anafartalar, Alçıtepe, Arıburnu, Conkbayırı, Seddülbahir και Anzak: κάθε δωμάτιο φέρει ένα όνομα από τη μνήμη της χερσονήσου.

Στην παλιά φωτογραφία εμφανίζεται ένα όνομα στην ξύλινη πρόσοψη: Danos. Συνδεδεμένο με τη μνήμη της Dana Osman, αυτό το όνομα ζει σήμερα στο καφέ της έπαυλης.
Επιλέξαμε το όνομα Danos Café για να διατηρήσουμε αυτή τη σύνδεση. Μια παύση για καφέ εδώ είναι επίσης μια μικρή συνάντηση με το παρελθόν του αρχοντικού.